Τι σημαίνει να είσαι λευκός; Το ερώτημα δεν αφορά στ’ αλήθεια το χρώμα του δέρματος, αλλά έναν τρόπο σκέψης. Η ιστορία που αφηγούνται στον εαυτό τους οι Ευρωπαίοι τοποθετεί τους λευκούς στο κέντρο του κόσμου. Αυτό το βιβλίο αφηγείται την ιστορία της λευκής σκέψης, τις ρίζες της και τον τρόπο με τον οποίο εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, μέχρι να φτάσει να διαποτίσει ώς και τον αέρα που αναπνέουμε. Επί αιώνες, αυτός ο τρόπος σκέψης συγκροτεί φυλετικές ιεραρχίες, δικαιολογεί την κυριαρχία των λευκών σε όλο τον κόσμο, διαμορφώνει τις αντιλήψεις και τις συνήθειες των ανθρώπων. Υποδεικνύει στους λευκούς και στους μη λευκούς τι πρέπει να είναι, πώς πρέπει να μιλάνε, ποια είναι η θέση τους. Μόνο η αμφισβήτησή της θα μας επιτρέψει να πετάξουμε τη λευκή μάσκα και να πολεμήσουμε τον ρατσισμό.

Διασχίζοντας μεθορίους στον χώρο των τεχνών και του πολιτισμού

Συγγραφείς: Μανώλης Πατηνιώτης | Λέανδρος Κυριακόπουλος | Γιώργος Σαγκριώτης | Ευγενία Μυλωνάκη | Δημήτρης Καρύδας | Κατερίνα Καρακάση | Θανάσης Γκιούρας | Παύλος Κόντος

Το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί ένα μικρό δείγμα του φάσματος των προσεγγίσεων που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος «Φιλοσοφία και Κοινωνιολογία των Τεχνών και του Πολιτισμού». Πρόκειται για μια άσκηση αυτοδημιουργίας, σκοπός της οποίας ήταν να δοθεί στους συγγραφείς η δυνατότητα να αναπτύξουν τη σκέψη και τη δημιουργικότητά τους σε μια μεταιχμιακή περιοχή – εκεί όπου η ακαδημαϊκή συστηματικότητα συναντά τη ζωντανή και απρόβλεπτη κίνηση των πολιτισμικών μορφών. Υπ’ αυτή την έννοια, τα κείμενα είναι πειραματικά τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς τη μορφή τους. Οι συγγραφείς συνένωσαν φαινομενικά ασύνδετες θεματικές –τον Καντ με τους αδελφούς Κοέν, τον Κάφκα με τον Ζίμμελ, τον Σπινόζα με τον Τιούρινγκ–, αλλά επίσης επέλεξαν να το κάνουν ο καθένας κι η καθεμιά με έναν τρόπο γραφής που θεώρησαν ότι τους εξασφαλίζει την απαραίτητη δημιουργική ελευθερία – με μυθοπλασία, με δοκιμιακή γραφή, με εσωτερικό μονόλογο, με κριτικό αναστοχασμό. Οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες θα πρέπει επίσης να κάνουν τις δικές τους συνθέσεις, συνδυάζοντας τα κείμενα με διαφορετικούς τρόπους μεταξύ τους και εξερευνώντας τις νέες προοπτικές που διανοίγει αυτός ο πειραματισμός στις μεταβαλλόμενες τοπογραφίες της νεωτερικότητας.