Προσφορά!

Ο ζητιάνος

του Ανδρέα Καρκαβίτσα

, ,

Σε ένα χωριό του θεσσαλικού κάμπου που έχει μόλις προσαρτηθεί στο ελληνικό κράτος, εμφανίζεται ένας επαγγελματίας ζητιάνος που εκμεταλλεύεται τις εσωτερικές συγκρούσεις, την ευπιστία και τη δεισιδαιμονία των χωρικών. Η δυσοίωνη ματιά του Καρκαβίτσα στην ελληνική ύπαιθρο, η ένταση με την οποία περιγράφει τη δαιμονική και πρωτεϊκή μορφή του ζητιάνου αλλά και το άγριο τοπίο του χωριού, το οποίο καταστρέφεται ολοκληρωτικά, κάνουν τον Ζητιάνο ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα, μια ανελέητη σάτιρα της ελληνικής πραγματικότητας.

Στο επίμετρό του ο Σωτήρης Παρασχάς αναδεικνύει τη μεταφορά του παράσιτου πάνω στην οποία στήνει ο Καρκαβίτσας το έργο του, ανατρέχοντας στη λογοτεχνική της παράδοση, συνδέοντάς τη με την εξέλιξη της επιστημονικής γλώσσας της εποχής και προτείνοντας μια ερμηνευτική γραμμή που υπερβαίνει τη λογική της ηθογραφίας.

Εκκαθάριση

ο συγγραφέας

Καρκαβίτσας Ανδρέας

Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας το 1865. Πήγε γυμνάσιο στην Πάτρα, σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και, μετά τη στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε ως γιατρός στο πλοίο «Αθήναι» και, από το 1896, ως μόνιμος στρατιωτικός γιατρός. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας και του Στρατιωτικού Συνδέσμου, φυλακίστηκε για λίγους μήνες το 1916 ως αντιβενιζελικός, και πέθανε από φυματίωση το 1922. Άρχισε τη λογοτεχνική του σταδιοδρομία δημοσιεύοντας διηγήματα γραμμένα σε καθαρεύουσα. Στον πρόλογο του τόμου Διηγήματα (1892), που συγκεντρώνει τα πρώτα του κείμενα, αποκηρύσσει την καθαρεύουσα και στρέφεται στη δημοτική. Πέρα από συλλογές διηγημάτων, μεταξύ των οποίων τα Λόγια της πλώρης (1899), έγραψε τρία εκτενή αφηγήματα: Η λυγερή (1896), Ο ζητιάνος (1897) και Ο αρχαιολόγος (1904).

Επισκεφθείτε τη σελίδα του συγγραφέα