Ανδρέας Καρκαβίτσας

Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας το 1865. Πήγε γυμνάσιο στην Πάτρα, σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και, μετά τη στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε ως γιατρός στο πλοίο «Αθήναι» και, από το 1896, ως μόνιμος στρατιωτικός γιατρός. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας και του Στρατιωτικού Συνδέσμου, φυλακίστηκε για λίγους μήνες το 1916 ως αντιβενιζελικός, και πέθανε από φυματίωση το 1922. Άρχισε τη λογοτεχνική του σταδιοδρομία δημοσιεύοντας διηγήματα γραμμένα σε καθαρεύουσα. Στον πρόλογο του τόμου Διηγήματα (1892), που συγκεντρώνει τα πρώτα του κείμενα, αποκηρύσσει την καθαρεύουσα και στρέφεται στη δημοτική. Πέρα από συλλογές διηγημάτων, μεταξύ των οποίων τα Λόγια της πλώρης (1899), έγραψε τρία εκτενή αφηγήματα: Η λυγερή (1896), Ο ζητιάνος (1897) και Ο αρχαιολόγος (1904).