Σπίτι παιδιού

Κυριάκος Συφιλτζόγλου

Άλλοι το ’λεγαν «Ίδρυμα», άλλοι «Σπίτι Παιδιού» και άλλοι «Πολυτεχνείο». Σ’ αυτό δούλευε η μαμά και ζούσαμε μέσα του πέντε μέρες. Στην Πλατανιά ήταν αυτό. Όπως και να το ’λεγε κάποιος στο χωριό, όλοι ήξεραν πού είναι. Ένα μεγάλο πέτρινο κτίριο ήταν, με πολλά τραπέζια, παιχνίδια και πινγκ πονγκ. Εμείς κοιμόμασταν σ’ ένα δωμάτιο δίπλα, που πιο δίπλα είχε ένα μικρό κουζινάκι και μια μικρή τουαλέτα. Απέναντι έβλεπες το βουνό και πίσω μια παιδική χαρά ήταν, γεμάτη πεύκα. Πέντε μέρες μέναμε στην Πλατανιά και τις άλλες δύο πηγαίναμε στο κανονικό μας σπίτι στην Προσοτσάνη, στο άλλο μας χωριό. Εκεί το σπίτι λεγόταν εργατική κατοικία κι έκανε πολύ κρύο, φυσούσε από το Νευροκόπι κι αυτό ήταν άκρη άκρη. Μέχρι να ζεσταθεί, φεύγαμε πάλι για την Πλατανιά. Τις Κυριακές πριν επιστρέψουμε στο Σπίτι Παιδιού, κάναμε μια επίσκεψη στη γιαγιά που ήταν πεθαμένη. Ο μπαμπάς συνήθως καθόταν στο αμάξι και άκουγε ποδόσφαιρο στο ραδιόφωνο. Μαζί με τον αδερφό μου γεμίζαμε δυο μπιτόνια νερό και τα πηγαίναμε στον τάφο της γιαγιάς. Η μαμά έπλενε τα μάρμαρα και πότιζε τα βασιλικά.

Σχετικά Άρθρα

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Ρόκε Λαρράκι, Μητροφάγος

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Ρόκε Λαρράκι, Μητροφάγος

*Την Πέμπτη 19 Μαΐου κυκλοφορεί το μυθιστόρημα του Ρόκε Λαρράκι Μητροφάγος, σε μετάφραση Έφης Γιαννοπούλου. Παρακάτω ακολουθούν μερικές σελίδες από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου.   Τέμπερλεϋ, Επαρχία του Μπουένος Άιρες, 1907 Είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν –ή σχεδόν δεν– υπάρχουν, όπως η δεσποινίς Μενέντες. Η προϊσταμέ­­νη των νοσηλευτριών. Στο χώρο αυτών των λέξεων χω­­­ράει […]

Δείτε περισσότερα
Η αφηγήτρια ταινιών: η μεγάλη απόδραση

Η αφηγήτρια ταινιών: η μεγάλη απόδραση

Χαρά Παπαδάτου

Για το βιβλίο του Hernán Rivera Letelier, Η αφηγήτρια ταινιών. Μετάφραση: Λένα Φραγκοπούλου. Επίμετρο: Πάμπλο Νερούδα, Η πάμπα του νίτρου. Εκδόσεις Αντίποδες, Δ’ έκδοση, 2020.* Χιλή, έρημος Ατακάμα. Σε ένα σχεδόν ερειπωμένο οικισμό κοντά στα ορυχεία νίτρου, ζει ένα κορίτσι με τους τέσσερις αδερφούς της και τον ανάπηρο πατέρα της. Μοναδική διαφυγή για την σκληρά […]

Δείτε περισσότερα
Μεταφράζοντας τον Μπίλλυ Μπαντ

Μεταφράζοντας τον Μπίλλυ Μπαντ

Κώστας Σπαθαράκης

Θα ήθελα καταρχήν να πω δυο λόγια για την επιλογή αυτού του βιβλίου από τους αντίποδες, γιατί συνοψίζει κατά κάποιο τρόπο τη λογική με την οποία προσεγγίζουμε τη λογοτεχνία, αναζητώντας όχι απλώς τα κείμενα του κανόνα ή τα κείμενα που συνομιλούν με τον κανόνα, αλλά μια λογοτεχνία της ρήξης, τα σημεία τομής, εκεί όπου οι […]

Δείτε περισσότερα